Poezja

POEZJA

Nie malarstwo, nie rzeźba, lecz właśnie kaligrafia uważana jest w świecie islamu za najwyższą ze sztuk. Monumentalne napisy w stylu kufi lub thuluth, kute w kamieniu lub wypalane w cegle, zdobią ściany meczetów i madras. W nadobnych stylach naskhi, muhaqqaq i maghribi przepisywany jest Koran. W zwiewnym stylu nastaliq przepisywana jest wspaniała poezja perska. Nie tylko w księgach: pojedyncze karty z wersetami tej poezji wieszane są jak obrazy na ścianach lub kolekcjonowane w albumach. W podobnych albumach kolekcjonowane są malowane miniatury; te zostały dostrzeżone przez europejskich przybyszów, bowiem malarstwo w Europie jest również sztuką, natomiast kaligrafia nie została dostrzeżona, ponieważ w Europie nie jest ona do sztuk piękych zaliczana. Przy czym, choć pismo samo w sobie jest neutralne, kaligrafia balansuje cały czas na granicy sztuki religijnej, nawet gdy przepisuje się nią pozornie świecką poezję. Mistyczne zakony derwiszów używały kaligraficznych kompozycji w celu szkolenia swych adeptów. Wielu perskich poetów, jak Omar Chajjam, Hafiz czy Maulana Rumi, było derwiszami i ich poezja zawiera ukryte mistyczne przesłanie. Oddziałowuje ona nadal kiedy wisi na ścianie, a oddziaływuje ze szczególną mocą, jeśli jest pięknie wykaligrafowana. Bowiem, jak głosi dziewięćdziesiąta szósta sura Koranu:

W imię Boga wpółczującego i wybaczającego...
Który nauczył człowieka przez pióro,
nauczył człowieka tego, czego on nie wiedział...
(Koran, Sura XCVI)

 

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy
Odśwież