37. Szeregi - As-Saffat

W Imię Boga Miłosiernego i Litościwego!
37:1 Na tych, którzy stoją w szeregach,
37:2 I tych, którzy odpędzają gwałtownie,
37:3 I tych, którzy recytują napomnienie!
37:4 Zaprawdę, wasz Bóg jest Jeden!
37:5 Pan niebios i ziemi, i tego, co jest między nimi, i Pan wschodów!
37:6 Oto ozdobiliśmy najniższe niebo ozdobą z gwiazd,
37:7 Również dla ochrony przed wszelkim szatanem buntownikiem.
37:8 Oni nie mogą przysłuchiwać się najwyższej radzie; rażeni ze wszystkich stron,
37:9 Są odpędzani; i dla nich będzie kara nieustanna;
37:10 Chyba że któryś z nich uchwyci jakiś fragment, lecz wtedy idzie w ślad za nim płomień przenikający.
37:11 Zapytaj więc ich: Czy oni są silniejsi w budowie fizycznej od innych, których stworzyliśmy? My przecież stworzyliśmy ich z lepkiej gliny.
37:12 Tak ty się dziwisz, a oni się wyśmiewają!
37:13 I kiedy im się przypomina, oni sobie nie przypominają,
37:14 A kiedy widzą znak, to się wyśmiewają;
37:15 I mówią: "To są czary oczywiste!
37:16 Czyż kiedy pomrzemy i kiedy się staniemy prochem i kośćmi, czyż naprawdę zostaniemy wskrzeszeni,
37:17 My i nasi praojcowie?"
37:18 Powiedz: "Tak! I będziecie pokorni!"
37:19 I będzie tylko jeden krzyk, i wtedy zobaczą,
37:20 I powiedzą: "Biada nam! To jest Dzień Sądu!"
37:21 To jest Dzień Rozstrzygnięcia, który uznaliście za kłamstwo!
37:22 Zbierzcie tych, którzy byli niesprawiedliwi, i ich żony, i to, co oni czcili
37:23 Poza Bogiem, i poprowadźcie ich ku drodze do piekła!
37:24 Zatrzymajcie ich, bo będą zapytani:
37:25 "Cóż z wami? Nie pomagacie sobie wzajemnie?"
37:26 Przeciwnie! Oni dzisiaj są całkowicie poddani.
37:27 Zbliżają się do siebie i pytają jeden drugiego.
37:28 Oni mówią: "Wy przecież przychodziliście do nas z prawej strony. "
37:29 Ci powiedzą: "Nie, przeciwnie, wy nie byliście wierzącymi
37:30 I my nie mieliśmy nad wami żadnej władzy; byliście ludem buntowników.
37:31 Sprawdziło się na nas słowo naszego Pana, - my, z pewnością, zakosztujemy!
37:32 My więc zaprowadziliśmy was na bezdroża, bo sami byliśmy błądzącymi.
37:33 I oto oni, tego Dnia, będą współuczestnikami w karze.
37:34 Oto w ten sposób postępujemy z grzesznikami!
37:35 Zaprawdę, kiedy im mówiono: "Nie ma boga, jak tylko Bóg!" - oni wbijali się w pychę.
37:36 Mówili: "Czyż porzucimy naszych bogów dla jakiegoś opętanego poety?"
37:37 Wcale nie! On przyszedł z prawdą i potwierdził prawdziwość posłańców.
37:38 Wy na pewno zakosztujecie kary bolesnej!
37:39 Będzie wam zapłacone tylko za to, co czyniliście.
37:40 Z wyjątkiem sług Boga, szczerze oddanych.
37:41 Dla nich będzie zaopatrzenie znane:
37:42 Owoce; i będą uhonorowani
37:43 W Ogrodach szczęśliwości,
37:44 Spoczywając na łożach, zwróceni twarzami ku sobie.
37:45 Będą wokół nich krążyć z pucharem napoju ze źródła
37:46 Czystego - rozkoszy dla pijących.
37:47 Nie powoduje on zamroczenia ani nie doznają od niego znużenia.
37:48 I przy nich będą dziewice skromnie patrzące, o dużych oczach,
37:49 Podobne do pereł ukrytych.
37:50 Będą podchodzić jedni do drugich, zadając sobie wzajemnie pytania.
37:51 Jeden z nich powie: "Miałem towarzysza, który mówił:
37:52 Czy ty jesteś spośród tych, którzy przyjmują prawdę?
37:53 Czy kiedy pomrzemy i kiedy staniemy się prochem i kośćmi, to czy będziemy sądzeni"
37:54 I powie: "Czy zechcecie popatrzyć w dół?"
37:55 Wtedy on przyjrzy się i zobaczy swego towarzysza w środku piekła.
37:56 I powie: "Na Boga! Ty mnie omal nie zgubiłeś.
37:57 Gdyby nie dobroć mojego Pana, to na pewno byłbym wśród skazanych.
37:58 Czyż my nie pomarliśmy
37:59 Naszą pierwszą śmiercią i nie spotkała nas kara?"
37:60 Zaprawdę, to jest ogromne osiągnięcie!
37:61 Dla czegoś podobnego niech pracują pracujący.
37:62 Czyż to jest lepsze jako ugoszczenie, czy też drzewo Az-Zakkum?
37:63 Oto My umieściliśmy je jako próbę dla sprawiedliwych.
37:64 To jest bowiem drzewo, które wyrasta z dna piekła.
37:65 Jego owoce są jak głowy szatanów.
37:66 Oni będą z niego jedli i będą napełniali swoje brzuchy.
37:67 Potem otrzymają do picia mieszaninę z wrzącej wody.
37:68 Potem, zaprawdę, nastąpi ich powrót do piekła.
37:69 Oni znaleźli swoich ojców, którzy zabłądzili;
37:70 I poszli szybko ich śladami.
37:71 A przed nimi zabłądziła większość dawnych przodków.
37:72 A przecież posyłaliśmy do nich ostrzegających.
37:73 I popatrz, jaki był ostateczny koniec tych ostrzeganych;
37:74 Z wyjątkiem szczerych sług Boga!
37:75 Wzywał Nas Noe. - Jakże wspaniali są ci, którzy dali posłuch! -
37:76 I uratowaliśmy go i jego rodzinę od strasznego nieszczęścia.
37:77 I uczyniliśmy, iż jego potomstwo przetrwało.
37:78 I uwieczniliśmy go wśród potomnych:
37:79 "Pokój Noemu wśród światów!"
37:80 Tak My wynagradzamy czyniących dobro.
37:81 On jest przecież wśród Naszych sług wierzących!
37:82 Potem potopiliśmy innych.
37:83 Zaprawdę, wśród jego zwolenników był Abraham.
37:84 Kiedy on przyszedł do swego Pana, z czystym sercem,
37:85 Powiedział do swojego ojca i do swego ludu: "Co wy czcicie?
37:86 Czy zmyślonego kłamstwa, boga poza Bogiem, szukacie?
37:87 A cóż myślicie o Panu światów?"
37:88 Wtedy popatrzył on uważnie na gwiazdy
37:89 I powiedział: "Zaprawdę, jestem chory!"
37:90 I oni odwrócili się do niego plecami.
37:91 Wtedy on skierował się ukradkiem do ich bogów i powiedział:
37:92 Dlaczego wy nie jecie? Dlaczego wcale nie mówicie?"
37:93 I on zwrócił się ku nim, uderzając ich prawą ręką.
37:94 Wtedy zbliżyli się do niego pospiesznie.
37:95 On powiedział: "Czy wy czcicie to, co wykuliście?
37:96 A Bóg stworzył was i to, co wy tworzycie."
37:97 Oni powiedzieli: "Zbudujcie jemu budowlę i wrzućcie go w ogień palący!"
37:98 I oni uknuli na niego podstęp, lecz My sprawiliśmy, iż oni znaleźli się na dole.
37:99 I on powiedział: "Oto ja idę do mego Pana, On mnie poprowadzi drogą prostą.
37:100 Panie Mój! Obdarz mnie kimś sprawiedliwym!"
37:101 I obwieściliśmy mu radosną wieść: chłopca wspaniałomyślnego.
37:102 A kiedy ten doszedł już do wieku, kiedy mógł razem z nim się trudzić, on powiedział: "Synu mój ! Oto widziałem siebie we śnie, zabijającego ciebie na ofiarę. Rozważ więc, co o tym myślisz?" Powiedział: "O mój ojcze! Czyń, co ci nakazano! Ty mnie znajdziesz cierpliwym, jeśli tak zechce Bóg!"
37:103 A kiedy obaj poddali się całkowicie i kiedy on rzucił go twarzą na ziemię,
37:104 Zawołaliśmy do niego: Abrahamie!
37:105 Widzenie senne wziąłeś za prawdę. W ten sposób nagradzamy czyniących dobro.
37:106 Zaprawdę, to jest doświadczenie oczywiste!"
37:107 I okupiliśmy go wielką ofiarą.
37:108 I uwieczniliśmy go wśród potomnych:
37:109 "Pokój Abrahamowi!"
37:110 W ten sposób nagradzamy tych, którzy czynią dobro!
37:111 On jest, zaprawdę, wśród Naszych wiernych sług!
37:112 I obwieściliśmy mu radosną wieść: Izaaka, proroka spośród sprawiedliwych.
37:113 I pobłogosławiliśmy jemu i Izaakowi. A spośród jego potomstwa niektórzy czynią dobro, a inni czynią zło sobie samym, w sposób oczywisty.
37:114 I już okazaliśmy dobroć Mojżeszowi i Aaronowi.
37:115 Wybawiliśmy ich obydwu, i ich lud, od ogromnego nieszczęścia.
37:116 Pomogliśmy im i oni zostali zwycięzcami.
37:117 I daliśmy im Księgę jasną;
37:118 I poprowadziliśmy ich drogą prostą.
37:119 I uwieczniliśmy ich wśród potomnych:
37:120 "Pokój Mojżeszowi i Aaronowi!"
37:121 Tak My wynagradzamy czyniących dobro!
37:122 Oni obydwaj należą do Naszych sług wierzących.
37:123 I Eliasz, zaprawdę, był jednym z posłańców!
37:124 Oto powiedział on do swego ludu:
37:125 "Czyż nie będziecie bogobojni? Czyż będziecie wzywać Balla, a pozostawicie najlepszego ze stwórców,
37:126 Boga, Pana waszego i Pana waszych praojców?"
37:127 Lecz oni uznali go za kłamcę i na pewno będą skazani,
37:128 Z wyjątkiem szczerych sług Boga.
37:129 I uwieczniliśmy go wśród późniejszych pokoleń.
37:130 Pokój Eliaszowi!
37:131 W ten sposób nagradzamy tych, którzy czynią dobro.
37:132 On jest wśród Naszych sług wierzących.
37:133 I, zaprawdę, Lot był jednym z posłańców!
37:134 Oto uratowaliśmy jego i jego rodzinę, wszystkich razem,
37:135 Z wyjątkiem starej kobiety, będącej wśród pozostających w tyle.
37:136 Potem wytraciliśmy innych.
37:137 I oto wy przechodzicie mimo nich rankiem
37:138 I nocą. Czyż wy nie rozumiecie?
37:139 I, zaprawdę, Jonasz był jednym z posłańców!
37:140 Oto uciekł on na statek załadowany.
37:141 I rzucał losy, i znalazł się między przegrywającymi.
37:142 I połknęła go ryba, kiedy zasłużył na naganę.
37:143 I gdyby nie był między wysławiającymi,
37:144 To z pewnością pozostałby w jej brzuchu aż do Dnia, kiedy ludzie będą wskrzeszeni.
37:145 Potem rzuciliśmy go na pustkowie i był chory.
37:146 I spowodowaliśmy, iż wyrosło nad nim drzewo z dyniowatych - jaktin.
37:147 Wtedy wysłaliśmy go do stu tysięcy albo jeszcze więcej.
37:148 0ni uwierzyli. Pozwoliliśmy im więc używać do pewnego czasu.
37:149 Zapytaj ich: "Czy twój Pan ma córki, a oni posiadają synów?
37:150 Czyż My stworzyliśmy aniołów jako istoty żeńskie i oni mogą to poświadczyć?"
37:151 Czyż oni w swoim oszczerstwie pójdą tak daleko, że będą mówili:
37:152 "Bóg zrodził"? Zaprawdę, oni są kłamcami!
37:153 Czy On wybrał córki ponad synami?
37:154 Cóż z wami? Jak wy sądzicie?
37:155 Czy się nie opamiętacie?
37:156 Albo czy macie władzę oczywistą?
37:157 Przynieście więc waszą Księgę, jeśli jesteście prawdomówni!
37:158 Oni ustanowili między Nim a dżinami jakieś pokrewieństwo. A przecież dżiny wiedzą, że oni będą zganieni
37:159 - Chwała niech będzie Bogu, który jest ponad to, co oni opisują! -
37:160 Oprócz szczerych sług Boga!
37:161 Zaprawdę, wy i to, co czcicie,
37:162 Potraficie skusić przeciw Niemu
37:163 Jedynie tych, którzy się będą palić w ogniu piekielnym.
37:164 I nie ma wśród nas nikogo, kto by nie miał oznaczonego miejsca.
37:165 My stoimy w szeregach
37:166 I głosimy chwałę!
37:167 I zaprawdę niewierni mówili:
37:168 "Gdybyśmy mieli napomnienie od przodków,
37:169 To na pewno bylibyśmy szczerymi sługami Boga!"
37:170 Lecz oni nie uwierzyli w Niego. I niebawem się dowiedzą.
37:171 Nasze słowo zostało dane wcześniej Naszym sługom posłańcom.
37:172 Oni z pewnością zostaną wspomożeni.
37:173 Zaprawdę, Nasze zastępy będą zwycięskie!
37:174 Odwróć się więc od nich na pewien czas
37:175 I przyglądaj się im; oni niebawem zobaczą!
37:176 Czyżby chcieli przyśpieszyć Naszą karę?
37:177 Kiedy ona znajdzie się już na ich podwórzu, to nieszczęsny będzie ranek dla tych, którzy byli ostrzegani!
37:178 Odwróć się więc od nich na pewien czas
37:179 I przyglądaj się im; oni niebawem zobaczą!
37:180 Chwała niech będzie twojemu Panu, Panu potęgi, który jest ponad to, co oni opisują!
37:181 I pokój posłańcom!
37:182 I chwała Bogu, Panu światów!

 

 

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy
Odśwież